เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 127 บรรพชนมารอมตะ
ส่วนการจะหนีนั้นย่อมเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว เห็นเพียงชายคนหนึ่งในกลุ่มทหารที่ยืนอยู่ด้านหลังขยับตัว
เขาหายวับไปปรากฏตัวที่ประตูใหญ่ตระกูลหวังในทันที ใครก็ตามในตระกูลหวังที่คิดจะเข้าใกล้ประตูใหญ่ ต่างถูกเขาฟันด้วยดาบจนตายทั้งหมด
เขาจ้องมองเหล่าคนตระกูลหวังที่ตัวสั่นเทาด้วยประกายเย็นเยียบในดวงตา แล้วเอ่ยด้วยเสียงเย็นชาว่า
“ใครไม่กลัวตายก็เข้ามาลองดูสิ! ลืมตาปิดตาแป๊บเดียวก็จบแล้ว แน่นอนว่าขอแค่เอาชนะฉันได้ พวกแกก็ออกไปอย่างมีชีวิตได้”
ได้ยินเช่นนั้น ก็มีคนตระกูลหวังไม่กี่คนที่ไม่กลัวตายจริง ๆ คิดจะเข้าไปลองดู ยังไงอยู่ต่อไปก็มีแต่ตาย สู้ลองเสี่ยงสักตั้งดีกว่า
แต่เมื่อประกายเย็นเยียบวาบผ่านไป ไม่มีข้อยกเว้น ตอนนี้ไม่ว่าจะเป็นจอมยุทธ์หรือราชันยุทธ์ ต่างล้มลงกับพื้นสิ้นลมกันทั้งหมด