เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 125 สวี่ซือเยว่เข้าหุบเขากระบี่
ได้ยินคำนี้ ฉีจั่วก็ชะงักงัน
เขาไม่คิดว่าตอนเช้า “ภรรยา” ที่คุ้นเคยและมีชีวิตชีวานั้น แท้จริงแล้วจะเป็นคนอื่นปลอมตัวมา?!
ครู่หนึ่งต่อมาเขาก็พึมพำออกมา
“ใช่แล้ว……เสวี่ยหย่าน่ะ ตายไปตั้งแต่สามสิบปีก่อนแล้ว จะกลับมาได้อย่างไร……เฮ่อ! ฉันนี่มันหลอกตัวเองจริง ๆ จริง ๆ”
เมื่อเห็นฉีจั่วอยู่ในสภาพจิตใจหลุดลอยเช่นนี้ หลิ่วอู๋เต้าชั่วขณะก็ไม่อยากกล่าวตักเตือนเขาอีก กลับก้าวเข้าไปตบไหล่ฉีจั่วแล้วพูดว่า
“ฉีจั่วเอ๋ย คนเราต้องมองไปข้างหน้า เรื่องที่ผ่านมาก็ปล่อยให้มันผ่านไปเถอะ! ถ้ายังดื้อดึงเช่นนี้ต่อไป มีแต่จะทำร้ายตัวเองเท่านั้น!”
ฉีจั่วได้ยินก็ยิ้มขื่นออกมาเสียงหนึ่ง จากนั้นรีบปรับสภาพให้กลับมาเป็นปกติ แล้วพูดอย่างจริงจังว่า
“ท่านผู้บัญชาการ ผมเข้าใจแล้ว!”