ตอนที่ 102 คนขี้หึงเกิดอาการ

ตอนที่ 102 คนขี้หึงเกิดอาการ

หลังจากนั้น สวี่ซือเยว่ก็ยืนอยู่ไม่ไกลนัก สายตาจ้องเขม็งไปที่สองคนซึ่งกำลังนั่งคุยกันอยู่ในศาลา

ขอเพียงเหลิ่งชิงหนิงกล้าแตะเนื้อต้องตัวหลินอี้เฉินแม้เพียงนิดเดียว เธอจะชักกระบี่ศักดิ์สิทธิ์กระหายเลือดออกมาพุ่งเข้าไปฟันทันทีเป็นแน่

ราวกับรับรู้ถึงสายตาน้อย ๆ ที่เต็มไปด้วยความระแวดระวังจากไม่ไกล เหลิ่งชิงหนิงรู้สึกนั่งไม่ติดเลย ที่นั่งยิ่งรู้สึกคันยุบยิบไปหมด

หลินอี้เฉินเห็นดังนั้นก็ส่ายหน้าไปมาอย่างจนใจ เพื่อไม่ให้สวี่ซือเยว่คิดมากเกินไป เขาจึงบอกจุดประสงค์ของตัวเองออกมาตรง ๆ

“คุณเหลิ่งชิงหนิง ถ้าผมเดาไม่ผิด คุณน่าจะมีความทรงจำจากอนาคตใช่ไหม”