กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 77 โอ๊ย! เธอทำอะไรน่ะ!
“ผมว่า เธอควรไปที่บ้านของตัวเองได้แล้วมั้ง?”
เมื่อเห็นท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลง หลินอี้เฉินมองสวี่ซือเยว่ที่เอาแต่เกาะอยู่กับเขา พลางพูดอย่างจนใจ
ตั้งแต่เหตุการณ์เล็ก ๆ เมื่อครู่จบลง สวี่ซือเยว่ก็ยังคงอยู่ที่หลินอี้เฉินตลอด จนถึงตอนนี้ประตูคฤหาสน์หมายเลขหนึ่งพูดได้เลยว่ายังกุญแจไม่เคยถูกเสียบเข้าไปด้วยซ้ำ
“ทำไมล่ะ? อี้เฉินจะไล่ฉันไปเหรอ?”
ตั้งแต่ใช้เวลาอยู่กับหลินอี้เฉินนานเข้า พรสวรรค์ด้านการแสดงของยัยหนูคนนี้ก็พุ่งพรวดขึ้นเป็นเส้นตรง พอพูดประโยคนี้ยังตั้งใจทำสีหน้าเหมือนถูกเอาเปรียบสุด ๆ ใครเห็นก็ต้องเกิดความสงสาร
หลินอี้เฉินเห็นท่าแล้วก็ส่ายหน้าอย่างจนใจพลางพูดว่า