ตอนที่ 46 เปลวเพลิงเต็มฟ้า

ตอนที่ 46 เปลวเพลิงเต็มฟ้า

“ไป๋กุ่ย? เจ้าหนูนี่ไม่ใช่ถูกท่านเจ้ามารขับไล่ออกไปแล้วหรือ? กลับมาทำอะไรอีก?”

“หรือว่าเป็นห่วงสาวคนเก่าคนไหนอยู่? พูดมาสิ ให้พวกเราฟังหน่อย ถ้าพวกเราอารมณ์ดี วันหน้าอาจจะไปดูแลแทนเจ้าให้ก็ได้ นายว่าจริงไหม? ฮ่า ๆ ๆ!”

มารร้ายทั่วไปสองตนนี้ไม่รู้สึกเลยว่าภัยอันตรายกำลังจะมาถึง หลังจากจำไป๋กุ่ยได้ ก็ยังคงเยาะเย้ยอีกฝ่ายอย่างบ้าคลั่งอยู่ตรงนั้น

แต่เมื่อไป๋กุ่ยค่อย ๆ เดินเข้ามาใกล้ มารทั้งสองถึงค่อย ๆ รู้สึกได้ถึงความผิดปกติ ไป๋กุ่ยที่ปกติเมื่อเผชิญกับการเยาะเย้ยของทั้งสองควรจะโกรธจนกระโดดโลดเต้นทันที กลับยังคงไม่มีสีหน้าอะไรในยามนี้ ราวกับมารที่ตายแล้วค่อย ๆ เดินมาทางพวกมัน