กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 270 ไปคฤหาสน์ชนบท
ยามนี้เจียงหว่านอวี๋เชื่อแล้วว่าหลินจื้อหย่วนมีใจให้นาง ทว่าบุรุษเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่อาจปล่อยปละละเลยจนเกินไป จำต้องคอยรัดหนังเขาให้ตึงอยู่เป็นครั้งคราว มิฉะนั้นหากวันใดเขารู้สึกตัวขึ้นมา เกรงว่าจะสายเกินไป
หลินจื้อหย่วนฉวยจังหวะที่เจียงหว่านอวี๋ไม่ทันสังเกต รีบยกแขนเสื้อขึ้นเช็ดเหงื่อเย็นที่ไม่มีอยู่จริงบนหน้าผาก
หวุดหวิดยิ่งนัก เมื่อครู่นี้เขาเกือบจบเห่เสียแล้ว ทั้งยังผูกใจเจ็บกั๋วกงอู่หลายคนนั้นไปด้วย จะนัดเขาไปที่ใดก็ไม่เลือก ดันเลือกสถานที่เช่นนั้นเสียได้
“จริงสิฮูหยิน เมื่อครู่นี้เจ้าจะพูดอะไรกับข้าหรือ”
เกือบลืมไปแล้วเชียว ก็คือหลายปีมานี้ลูกชายคนโตกับพวกเขาไม่มีเด็ก ที่แท้เป็นเพราะกินผลไม้ป่าชนิดหนึ่งจากบนเขาเพื่อคุมกำเนิด