กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 257 ออกจากวัง
ทว่ายิ่งเดินยิ่งไปเจียงหว่านอวี๋ก็ยิ่งตกตะลึง ตัวอักษรที่จารึกอยู่เหนือโถงใหญ่ตรงหน้า หากดวงตาของนางมองไม่ผิดพลาด นั่นย่อมมิใช่ตัวอักษรใหญ่สามตัวว่า “ตำหนักบำรุงใจ” หรือ
นางมองเสี่ยวเฮยด้วยสีหน้าเหลือเชื่อ นี่มันนำนางมาส่งถึงตำหนักบำรุงใจเสียแล้ว
ไม่ใช่หรือ ทหารยามในวังหลวงหละหลวมถึงเพียงนี้หรือ ตลอดทางพวกนางมิได้พบแม้แต่นางกำนัล ขันที หรือองครักษ์ลาดตระเวนเลยสักคน ก็มาถึงแถบตำหนักบำรุงใจได้เสียแล้ว!
ฝ่ายแม่ทัพเหล็กกลับทำทีเย่อหยิ่งพอใจในตัวเอง วังหลวงแห่งนี้ช่างดุจดั่งบ้านของมัน จะหลบเลี่ยงบ่าวไพร่ไม่กี่คนในบ้านของตนเองนั้น มันจะยากเย็นเยี่ยงใดกัน