ตอนที่ 177 คลอดยาก

ตอนที่ 177 คลอดยาก

เมื่อมีหลินจื้อหย่วนอยู่ข้างกาย เจียงหว่านอวี๋ก็ไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย นางกินไปสองสามคำ รอจนกระทั่งอาการเจ็บครรภ์กำเริบขึ้นก็อดทนผ่านระลอกหนึ่งไป ก่อนจะกินต่ออีกสองสามคำ กว่าจะกินบะหมี่ชามหนึ่งหมดก็ใช้เวลาอยู่นาน

แม้ตอนนี้นางจะไม่ค่อยหิว แต่การคลอดบุตรจำเป็นต้องใช้เรี่ยวแรง นางจึงฝืนบังคับตนเองให้กิน

เขายื่นชามเปล่าให้แก่นางหลิวใหญ่ที่อยู่ข้าง ๆ จากนั้นหลินจื้อหย่วนก็รับผ้าเช็ดหน้าที่นางจี้ส่งมา แล้วช่วยเช็ดเหงื่อบนหน้าผากของเจียงหว่านอวี๋

อาการเจ็บครรภ์มาเร็วขึ้นทุกครั้ง และเจ็บปวดยิ่งขึ้นทุกครา ทุกคนต่างกำลังรอคอย ทว่าสีหน้าของหมอตำแยทั้งสองกลับย่ำแย่ลงเรื่อย ๆ