ตอนที่ 99 เป็นโรค

ตอนที่ 99 เป็นโรค

สวีหลิงหลิงขมวดคิ้วครุ่นคิด เวลาผ่านมานานเกินไป นางจึงไม่ค่อยแน่ใจนัก

“ดูเหมือนจะเป็นหลังจากอายุสิบขวบกระมัง ก่อนอายุสิบขวบข้าไม่ได้เป็นเช่นนี้”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ชุ่ยเอ๋อร์ หญิงรับใช้ที่อยู่ข้างกาย ย่อมมีสิทธิ์พูดมากที่สุด เพราะนางเติบโตมาพร้อมกับคุณหนูของตนตั้งแต่เล็ก

“ท่านแม่เฒ่าหลิน ก่อนคุณหนูของข้าจะอายุสิบขวบ นางน่ารักยิ่งนัก ตอนนั้นคุณหนูก็ชอบกินเช่นกัน แต่ไม่เหมือนตอนนี้ที่พอเห็นของกินแล้วก็ไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น

ไม่รู้ว่าในปีที่อายุสิบขวบเกิดอะไรขึ้น นางถึงได้กลายเป็นเช่นนี้ และนิสัยเสียนี้ก็แก้ไม่หายเสียที ส่วนคนก็…”

ชุ่ยเอ๋อร์ไม่ได้พูดต่อ ทว่าทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ล้วนเข้าใจ