ตอนที่ 74 อดีต

ตอนที่ 74 อดีต

“ต้าหยา รีบตื่นเร็วเข้า พวกเรามากันหมดแล้ว”

เจียงหว่านอวี๋เปิดผ้าห่มที่คลุมศีรษะออก ชะโงกมองนอกหน้าต่างแวบหนึ่ง ทว่ามืดสนิทจนมองไม่เห็นแม้แต่ห้านิ้วของตนเอง นางจึงดึงผ้าห่มกลับมาคลุมศีรษะดังเดิม

หลินคนโตรีบสวมเสื้อคลุมแล้วไปเปิดประตูลานบ้าน ทันใดนั้นก็เห็นตาเฒ่ายายเฒ่ายืนล้อมอยู่รอบนอกลาน

“ท่านย่าเซี่ย พวกท่านมาเช้าเกินไปแล้วกระมัง อีกตั้งสองชั่วยามกว่าฟ้าจะสาง”

“ไม่เช้าแล้ว พวกเราอายุมากกันแล้ว นอนน้อย ตื่นกันตั้งนานแล้ว แม่ของเจ้ายังหลับอยู่หรือ”

“อืม ยามนี้ท่านแม่ของข้ายังหลับอยู่”

“เช่นนั้นก็ช่างเถิด ให้แม่ของเจ้านอนต่อไป เจ้าไปปลุกภรรยาของเจ้าและสะใภ้รองขึ้นมาเสีย พวกเราไปเรียนรู้กันที่ลานบ้านก่อน รอจนฟ้าสางแล้วแม่ของเจ้าไปถึง พวกเราค่อยเรียนกับนาง”