ตอนที่ 23 มีน้ำตาลก็เป็นแม่

ตอนที่ 23 มีน้ำตาลก็เป็นแม่

สุดท้ายแล้ว หลินจื้อหย่วนแบกกระบุงที่เต็มไปด้วยกลิ่นลำไส้ใหญ่หมู ส่วนในมือยังถือเส้นไหมห่อใหญ่ที่ร้านสกุลอวี๋มอบให้ ขณะที่เจียงหว่านอวี๋แบกกระสอบป่านใบหนึ่ง ทั้งสองพาหลานชายตัวน้อยสองคนเดินจากไปพลางพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน

สตรีหลายคนที่ถูกทุบตีได้แต่เฝ้ามองตาปริบ ๆ มิฉะนั้นพวกนางจะทำอันใดได้อีกเล่า ด่าก็ด่าไม่ชนะ ลงไม้ลงมือก็สู้ไม่ได้ ที่สำคัญอีกฝ่ายลงมือทีถึงขั้นเอาชีวิต พวกนางมีชีวิตกี่ชีวิตให้เขาทุบตีกัน หากเอ่ยอีกเพียงประโยคเดียว เกรงว่าแม้แต่ชีวิตก็รักษาไว้ไม่ได้

พอคนจากไป หญิงชราหลายคนที่ล้อมพวกนางอยู่ก็เริ่มพูดคุยกันทันที เมื่อครู่เจียงหว่านอวี๋ยังอยู่ แม้แต่ย่าจี้จอมปากมากที่สุดในหมู่บ้านก็ยังไม่กล้าเอ่ยวาจาไร้สาระ