บทที่ 132

บทที่ 132

จะให้ขึ้นเขาไปเก็บฟืนบ้าง ผ่าไม้บ้าง ก็ทำมาเยอะแล้ว ใช้ไม่หมด แถมหมู่บ้านยังบังคับให้บ้านเรือนต้องสะอาดเป็นระเบียบ ฟืนกองเกินก็กลายเป็นปัญหาอีก

เหยียนหงฉีจึงเรียกเจ้าหน้าที่และเหล่าหนุ่มสาวเมืองมาประชุม หาวิธีให้ชาวบ้านมี “กิจกรรมเอนเตอร์เทน” เสริม

หมิ่นชิวหลิง หนึ่งในหญิงสาวเมือง ยกมือขึ้นบอกว่า พ่อของเธอเป็นนักเล่านิทานพื้นบ้านมาก่อน เธอก็พอเล่าได้เหมือนกัน ถึงบทยุคเก่าๆ จะเล่าไม่ได้ แต่สามารถเล่าเรื่อง “ป่าหิมะเลือด” หรือ “เปลวเพลิงฤดูใบไม้ผลิโจมตีเมืองเก่า” อะไรทำนองนั้นได้

เธอสูดหายใจ ลองเล่าให้ฟังต่อหน้า ทุกคนประหลาดใจมาก ปกติหมิ่นชิวหลิงเป็นคนขี้อาย พูดน้อย เสียงเบา แต่พอเล่าเรื่องขึ้นมาที เสียงดังชัดถ้อยชัดคำ แถมท่าทางยังพอมีเชิงอยู่ไม่น้อย