บทที่ 130

บทที่ 130

เพราะมีเกาเว่ยเซิงช่วยดูให้ เรื่องของหลัวม่านเซี่ยจึงเป็นไปอย่างราบรื่น หนึ่งสัปดาห์ถัดมา เธอก็ได้รับหนังสือแจ้งรับเข้าทำงาน กลายเป็นพนักงานขายชั่วคราวของห้างสรรพสินค้าประจำอำเภอชิงหยวนอย่างเป็นทางการ

เช่นเดียวกับตอนมา เหยียนหงฉีก็ไปส่งเธอกลับตัวเมืองด้วย

คืนนั้น หลัวม่านเซี่ยนอนอยู่บนเตียง คิดถึงเรื่องราวตลอดครึ่งปีที่ผ่านมา เดี๋ยวก็เศร้า เดี๋ยวก็อยากหัวเราะ พอคิดว่าจะต้องจากเหยียนหงฉี ใจก็เต็มไปด้วยความอาลัย แต่พอนึกว่าตัวเองกำลังจะได้ไปทำงานที่ห้างสรรพสินค้า ก็รู้สึกตื่นเต้นจนแทบควบคุมตัวเองไม่ได้

เหยียนหงฉีกำชับว่า

“ถ้ามีใครรังแก อย่าทน ไม่ต้องยอม ต้องโต้กลับให้จบ คนบนโลกนี้ส่วนมากรังแกแต่คนอ่อนแอ กลัวแต่คนแข็งแรง ไม่ต้องกลัวทำคนอื่นโกรธ หรือกลัวว่าใครจะไม่ชอบ สิ่งสำคัญคือเธอพอใจหรือเปล่า”