กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NN3_SKY
บทที่ 123
เธอใช้สบู่ซักสองรอบแล้วบ่นว่า
“ไม่ได้ผล ผมมันพันเป็นสังกะตัง ขัดก็ไม่ออก เหาก็ไม่ตาย อีกเป็นรอบๆ แบบนี้”
เหอเว่ยหงมองแล้วว่า
“ดีที่สุดคือต้องโกนออกหมด”
เด็กชนบทถ้ามีเหาเยอะ วิธีที่ดีที่สุดคือโกนหัว แต่หลิวเสี่ยวเฟิ่งเป็นหญิงสาว โกนหัวมันน่าอายมาก
อาบน้ำให้ยังพอว่า แต่บังคับโกนหัวมันไม่ใช่เรื่องที่ใครอยากทำ มันเกินไปและดูเหมือนการทรมาน ไม่มีใครกล้าตัดสินใจ
เหยียนหงฉีมองเหาที่ไต่ยั้วเยี้ยอยู่ในหม้อ แล้วล้วงลูก อม จากกระเป๋าออกมาอีกหลายเม็ด เคลียร์คอแล้วพูดว่า
“เสี่ยวเฟิ่ง ถ้าเราช่วยโกนผมให้ เธอให้มันขึ้นมาใหม่ดีไหม? ถ้าเธอยอม ลูก อม พวกนี้เป็นของเธอ”
หลิวเสี่ยวเฟิ่งจ้องลูก อม อย่างไม่กะพริบ เลียริมฝีปาก ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนพยักหน้า