บทที่ 109

บทที่ 109

“ฉันขอพูดความเห็นของฉันหน่อยนะ การให้สหายสมาชิกได้กำไรสูงขนาดนี้ แต่ให้ส่วนรวมเหลือแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ แบบนี้มันง่ายมากที่จะถูกคนกล่าวหาว่าเดินในเส้นทางทุนนิยม อีกอย่าง ตามแผนของเลขาธิการเหยียน หลังจากนี้พวกเราต้องทยอยเปิดกิจการเสริมอื่นๆ ถ้าไม่เก็บเงินสำรองไว้บ้าง ต่อให้คิดทำกิจการเสริมอะไรก็ทำไม่ขึ้น ตอนนี้เอาเงินทั้งหมดแบ่งให้สมาชิกไปหมด พอถึงเวลาต้องเปิดกิจการจริงแล้วให้สมาชิกลงเงินร่วมกัน ใครจะยอมควักออกมาอีก ไม่สู้เก็บเงินไว้ที่กองการผลิตดีกว่า”

พอเขาพูดจบ ทุกคนก็รู้สึกว่ามีเหตุผล เลขาธิการเหยียนเพิ่งมาประจำตำแหน่งได้ไม่นาน แต่ก็ทำเรื่องใหญ่ให้หมู่บ้านตั้งหลายเรื่อง ไม่ว่าบรรดากรรมการหรือสมาชิกต่างก็เชื่อใจเธอ รวมถึงเชื่อมั่นในกิจการเสริมที่ยังไม่ได้เริ่มลงมือด้วย

ทุกคนล้วนยินดีคิดเพื่อผลประโยชน์ระยะยาวกันทั้งนั้น