บทที่ 084

บทที่ 84

เหยียนหงฉีนั่งยองลง ใช้มือลองแตะน้ำที่หยดจากศีรษะของเจียงซูจือไล่ลงมาตลอดทาง แล้วพูดเสียงอ่อนลงว่า

“ในเมื่อเธอตัดสินใจจะเห็นค่าชีวิต ก็ต้องเริ่มจากการเห็นค่าร่างกายของตัวเอง ลุกขึ้นเถอะ เช็ดผม เปลี่ยนเสื้อผ้า อย่าให้เป็นไข้หวัดอีก”

พอมองสภาพของเจียงซูจือ เหยียนหงฉีก็ยกมือแตะจมูกเบาๆ คนที่เพิ่งพยายามผูกคอตายไม่นาน ร่างกายย่อมอ่อนแอ ไหนจะโดนน้ำเย็น ไหนจะตกใจจนแทบช็อก หน้าเธอซีดขาวทั่วทั้งใบหน้า ลำคอเต็มไปด้วยรอยแดงปนม่วงเป็นหย่อมๆ เลือดที่โดนน้ำเย็นเจือจางจนเสื้อผ้าฝ้ายสีเข้มเปียกชุ่มไปหมด

ตอนนี้หลัวม่านเซี่ยกับชางกั่วเดินเข้ามาพอดี

เห็นเหยียนหงฉีพยุงเจียงซูจือขึ้น หลัวม่านเซี่ยจึงรีบเดินเข้าไปรับตัวมาแล้วพูดเสียงเบา

“ฉันจัดการเองค่ะ”