บทที่ 082

บทที่ 82

ฮั่วเว่ยหงรับคำแล้วรีบไป เหยียนหงฉีก้าวเข้าไปในห้องนอก

ในห้องตะวันตก ทั้งสี่คนจมอยู่ในโลกของตัวเอง ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น แม้เหยียนหงฉีเดินเข้ามาถึงตรงหน้า เจียงเหล่าเอ้อร์ก็ยังไม่เงยหน้า ไม่ขยับสักนิด

เส้นผมบางส่วนที่ถูกดึงจนตั้งชี้ดูน่ารำคาญ เสียงถอนหายใจของเขายิ่งฟังยิ่งทำให้คนอึดอัด

เหยียนหงฉีมองเขา รู้สึกว่าตำแหน่งที่เขานั่งอยู่นั้นดีเหมือนเป็นประตูเทพผู้คุ้มกัน กันไม่ให้คนภายนอกเข้ามามุงดู จึงไม่พูดให้เสียเวลา เธอจับคอเสื้อด้านหลังของเขาแล้วลากไปด้านข้าง เปิดทางเข้า แล้วก้าวเดินเข้าไปทันที

“เลิกร้อง!”