บทที่ 039

บทที่ 39

เธอกลืนน้ำลายตอบแรงๆ กลั้นความคลื่นไส้ พอผ่อนลมหายใจได้จึงพูด “ไม่ว่าก่อนหน้านี้จะเป็นยังไง ฉันก็เป็นแม่แก ต่อให้ผิดมากแค่ไหน ก็เป็นความผิดของฉัน ฉันขอโทษ”

พูดจบ เธอเหลือบมองเหยียนหงฉี เห็นอีกฝ่ายนิ่งเฉย ไม่คิดจะตอบ เธอจึงฝืนพูดต่อ

“เมื่อเช้าแกพูดไว้ หวังว่าจะรักษาคำสัญญา ฉันจะสารภาพทั้งหมดเกี่ยวกับทรัพย์สินอื่นๆ ที่เกาอ้ายหมินซ่อนไว้ แกต้องปล่อยลูกฉันไป”

เหยียนหงฉีตอบทันที “ได้”

กวนซิ่วจือกลืนน้ำลายดังเอื๊อก พูดว่า “แกต้องให้คำรับรอง สาบานให้ฉันได้ยิน!”