บทที่ 029

บทที่ 29

หญิงคนนั้นทำท่าจะยิ้ม แต่ยั้งไว้ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงสงสาร

“ยังไม่รู้เหรอ? คืนนั้นไม่รู้ใครทำอะไร ทุบกระจกบ้านนี้แตกไปหลายบาน พวกเราข้างบ้านได้ยินกันหมด เช้ามานี่ แม่เธอก็เก็บของ ไปกับหัวหน้าเกาทั้งบ้านเลย ฉันถามว่าจะไปไหน ก็ไม่บอก ฉันกะว่า น่าจะกลัวจนย้ายไปหลบที่อื่น เธอเป็นลูกแท้ๆ เขายังไม่บอกเลยหรือ?”

เหยียนหงฉีตอบเรียบๆ

“ป้าไม่รู้หรือคะ หนูจะนับเป็นลูกเขาได้ยังไง ก็แค่คนทำงานฟรีไม่รับค่าจ้าง เขาจะบอกหนูได้ยังไงล่ะคะ ถ้าวันนี้ไม่แวะมา หนูก็คงไม่รู้ว่าบ้านเขาเกิดเรื่องอีกแล้ว”

หญิงคนนั้นมองเธอด้วยความสงสาร เดิมทีเรื่องของกวนซิ่วจือเป็นเรื่องลึกลับของละแวกนี้ ทุกคนได้แค่เดา แต่ตอนนี้ไม่มีใครไม่รู้แล้ว บ้านนั้นกลายเป็นหัวข้อเม้าท์สนุกของชุมชน สร้างสีสันให้ช่วงกินข้าวของทุกบ้านไม่น้อย