บทที่ 014

บทที่ 14

ทันทีที่ก้าวเข้าบ้านก็เจอกับห้องโถงกว้างสว่าง ภายในจัดวางเฟอร์นิเจอร์สมัยราชวงศ์หมิงและชิง มันวาวเป็นมันเงา บางชิ้นเป็นของเจ้าของเดิม บางชิ้นเกาอ้ายหมินก็ไม่รู้ไปหาซื้อหรือแลกมาจากไหน

เหยียนหงฉี เดินเข้ามาอย่างไม่เกรงใจ นั่งลงบนเก้าอี้ในห้องโถง ขาไขว้ ช้อนเมล็ดทานตะวันจากกล่องใส่ของแปดสมบัติ เคี้ยวไป ปล่อยเปลือกลงพื้นไป ขาเขย่าไปอย่างสบายใจ จากกล่องก็หยิบลูกกวาดนมออกมา แกะห่อแล้วโยนเข้าปากทันที

ในยุคที่ของกินไม่อุดมสมบูรณ์ ของใช้ต้องมีบัตรแลกซื้อ การมีเมล็ดทานตะวันและลูกกวาดวางไว้ในห้องโถงสำหรับต้อนรับแขก แสดงให้เห็นว่าครอบครัวนี้มีฐานะดีมาก แต่ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม ของกินพวกนั้นเป็นสิ่งที่เธอปรารถนาแต่เอื้อมไม่ถึง