กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 270 ชื่อของลูก
ยามปกติในการทำงานเพียงเขาพลิกฝ่ามือก็สามารถตัดสินเรื่องใหญ่ได้ ทว่ายามนี้เมื่ออุ้มสองชีวิตน้อย ๆ ไว้ กลับทำอะไรไม่ถูก ร่างกายแข็งทื่อไปหมดราวกับหุ่นไม้ ทำได้เพียงประคองไว้อย่างระมัดระวังตามสัญชาตญาณ
เขาก้มหน้าลง สายตาจับจ้องที่สองเจ้าตัวน้อยในอ้อมแขนไม่วางตา แววตาเหม่อลอยไปบ้าง มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว แต่ก็เพราะความประหม่า จึงทำให้แม้แต่รอยยิ้มก็ยังดูแข็งทื่อไปบ้าง
หลินหวั่นหรูกับซูหวั่นที่อยู่ด้านข้าง เมื่อเห็นท่าทางเก้งก้างและประหม่าของเขา ในแววตาก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม รีบสาวเท้าเดินเข้ามาหา