กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 251 อิสรภาพที่จู่ ๆ ก็เกิดขึ้นนี้ ทำให้เธอจมอยู่ในความสับสนอย่างลึกซึ้ง
เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย หันไปมองเซี่ยหว่านซิงแล้วเอ่ยถามเสียงเบา
“ทำไมจู่ ๆ ถึงอยากไปกินข้าวที่โรงอาหารล่ะ”
สายตาของเซี่ยหว่านซิงทอดมองไปยังทิศทางของโรงอาหาร แววตาปรากฏความใจหายจาง ๆ แฝงไว้ด้วยความทะนุถนอมเปี่ยมล้นและความอาลัยอาวรณ์อยู่หลายส่วน
“ก็เพราะว่าหลังจากนี้ ถ้าอยากจะกลับมากินข้าวที่โรงอาหารอีก มันก็คงยากแล้วน่ะสิคะ”
เธอชะงักไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ