กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 237 ยัยหนูเซี่ยหว่านซิงก็ไม่ได้พิการสักหน่อย กินข้าวยังต้องรอให้ลู่เฉิงหยวนคีบอาหารให้
เมื่อเห็นทั้งสองเดินเข้าบ้านมา คนในครอบครัวต่างก็รีบหยุดคุย พากันลุกขึ้นก้าวเร็ว ๆ ไปต้อนรับ
บิดาเซี่ยเดินนำอยู่หน้าสุด เอ่ยทักทายทั้งสองว่า
“เฉิงหยวน หว่านซิง กลับกันมาแล้วหรือ! รีบเข้ามานั่งในบ้านเร็ว อาหารเพิ่งทำเสร็จ รอแค่พวกเธอสองคนแล้ว”
ลู่เฉิงหยวนหยุดฝีเท้า เอียงตัวเล็กน้อยแล้วเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงนอบน้อมและเป็นกันเอง “คุณพ่อ คุณแม่ คุณปู่ พี่ พวกเรากลับมาแล้วครับ”
ไม่มีเค้าความสุขุมน่าเกรงขามในยามปกติที่เป็นถึงเลขาธิการแม้แต่น้อย
คุณปู่เซี่ยได้ยินดังนั้นก็รีบโบกมือ “กลับมาก็ดีแล้ว กลับมาก็ดีแล้ว รีบนั่งเถอะ รีบนั่ง”