กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 207 ลู่เฉิงหยวนถึงกับเรียกผมว่าพี่
ทั้งสองสบตากันแวบหนึ่ง ต่างอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มบาง ๆ ออกมา แล้วสาวเท้าเบา ๆ เดินเข้ามาด้านใน
“คุณปู่ครับ พวกเรากลับมาแล้ว”
เซี่ยเยี่ยนฉือเอ่ยปากขึ้นก่อนด้วยน้ำเสียงสดใสพลางพูดไป ก็ก้มตัวลงเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะผ้าฝ้ายตรงประตูทางเข้า
บิดาเซี่ยก็พยักหน้าตาม พลันมองไปยังคนทั้งสองข้างโต๊ะหมากรุก “คุณพ่อ เฉิงหยวน กำลังเดินหมากกันอยู่หรือครับ?”
หลังจากเปลี่ยนรองเท้าเสร็จ ทั้งสองก็ไม่รีรอเลยสักนิด มุ่งตรงไปยังทิศทางของโต๊ะหมากรุกทันที
บิดาเซี่ยเดินมาข้างกายลู่เฉิงหยวน ก้มหน้ามองดูกระดานหมาก สายตากวาดมองตัวหมากบนกระดานอย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตาก็มองออกถึงเงื่อนงำ ในแววตาพลันพาดผ่านรอยยิ้มจาง ๆ