กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 172 กอดก็ไม่ได้กอด ปลอบก็ไม่ได้ปลอบ
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย สายตาจับจ้องดวงตาของเซี่ยหว่านซิงอย่างแน่วแน่
มองผ่านโทรศัพท์มือถือเห็นได้ชัดเจนว่าขอบตาของเธอแดงก่ำบวมเป่งอย่างยิ่ง มองปราดเดียวก็รู้ว่าเพิ่งร้องไห้มา แม้แต่จมูกก็ยังแดงเรื่อ
ความยินดีบนใบหน้าของลู่เฉิงหยวนพลันเลือนหายไปอย่างไร้ร่องรอยในชั่วพริบตา น้ำเสียงแปรเปลี่ยนเป็นร้อนรนขึ้นมาทันที
“ที่รัก เป็นอะไรไป เกิดเรื่องอะไรขึ้น ตาของเธอทำไมถึงแดงขนาดนี้ เพิ่งร้องไห้มาใช่ไหม” แม้แต่น้ำเสียงเขาก็ยังเผลอเร่งดังขึ้นเล็กน้อย เต็มไปด้วยความลนลานและเป็นห่วง
เขาเอ่ยถามพลางโน้มตัวไปข้างหน้าตามสัญชาตญาณ มือถึงขั้นเผลอยื่นไปแตะดวงหน้าของเธอผ่านหน้าจอโทรศัพท์มือถืออย่างแผ่วเบา น้ำเสียงล้วนมีแต่ความกระวนกระวายใจ