กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 พาเธอไปงานเลี้ยง
ชายหนุ่มอีกหลายคนข้าง ๆ เห็นดังนั้นก็เข้าใจในทันที ต่างพากันยิ้มมองมายังเซี่ยหว่านซิงแล้วเอ่ยทักทายขึ้นพร้อมเพรียงกัน
“สวัสดีครับพี่สะใภ้!” น้ำเสียงดังกังวานและพร้อมเพรียง ไม่มีความเสแสร้งแม้แต่น้อย เปี่ยมไปด้วยความสุภาพอย่างจริงใจ
เซี่ยหว่านซิงถูกเรียก “พี่สะใภ้” ติด ๆ กันหลายครั้งจนพวงแก้มแดงก่ำขึ้นมาในชั่วพริบตา แม้กระทั่งปลายใบหูก็ยังซับสีชมพูระเรื่อ เธอทำตัวไม่ถูกจนต้องกำชายเสื้อของลู่เฉิงหยวนไว้แน่น หลบสายตาพลางก้มหน้าลงด้วยความขวยเขิน ทว่ามุมปากกลับอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นน้อย ๆ พร้อมกับเอ่ยละล่ำละลักว่า
“สวัสดีค่ะทุกคน ไม่ต้องเรียกฉันแบบนั้นหรอกค่ะ เรียกชื่อฉันก็พอ”