กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 ลู่เฉิงหยวนดูแลเธอ
หลินเวยเวยพยักหน้า แล้วกำชับอีกว่า
“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ เธอกลับไปกับเขาแล้วก็พักผ่อนให้ดีนะ อย่าลืมกินยาให้ตรงเวลา พรุ่งนี้ฉันจะส่งข้อความหาเธอถามอาการอีกที”
“ได้ ขอบใจเธอมากนะที่ดูแลฉันตลอดสองวันนี้” เซี่ยหว่านซิงกล่าวเสียงเบา แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความซาบซึ้ง
“เกรงใจอะไรกับฉัน!” หลินเวยเวยตบแขนเธอเบา ๆ “รีบไปหาลู่เฉิงหยวนเถอะ ฉันไปก่อนนะ”
มองส่งเงาร่างของหลินเวยเวยลับหายไปในฝูงชนแล้ว เซี่ยหว่านซิงจึงลากฝีเท้าที่ค่อนข้างหนักอึ้ง ค่อย ๆ เดินไปยังทางออกของสนามบิน
พอเดินพ้นทางออกมา ก็เห็นลู่เฉิงหยวนสวมเสื้อโค้ตตัวยาวสีดำ ยืนตระหง่านอย่างสง่างามอยู่ตรงนั้น