กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 150 รู้สึกไม่สบาย
เซี่ยหว่านซิงลูบก้นที่เจ็บจากการล้ม พลางมองหลินเวยเวยที่มีเศษหิมะเปรอะเต็มหน้าเช่นกันแล้วยิ้มพูดว่า
“ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหวแล้ว ขืนล้มต่อไปอีก ก้นฉันคงได้แหลกเป็นเสี่ยงแน่ ๆ!”
หลินเวยเวยปัดหิมะบนตัวไปพลาง ยิ้มพลางกล่าวว่า
“ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ล้มไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็คล่องเอง! พวกเรามาลองอีกรอบกันเถอะ!”
ทั้งสองลื่นไถลโซซัดโซเซไปอีกหลายรอบเช่นนี้ จนเริ่มจับความรู้สึกได้ทีละน้อย แม้จะยังมีล้มบ้างเป็นครั้งคราว แต่อย่างน้อยก็ทรงตัวแล่นไปข้างหน้าได้ระยะหนึ่งแล้ว
ทั้งสองอยู่บนลานสกีไปกว่าสามชั่วโมงเต็มโดยไม่รู้ตัว