กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 ในที่สุดบิดามารดาเซี่ยก็สบายใจ
ลู่เฉิงหยวนมองปอยผมที่ชี้ฟูเล็กน้อยบนกระหม่อมของเธอเพราะการนอนหลับ อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบา ๆ พลางยื่นมือไปลูบให้เรียบอย่างอ่อนโยน
“นอนเต็มอิ่มหรือยัง เห็นเธอนอนหลับสนิท ก็เลยไม่ได้ปลุก”
น้ำเสียงของเขาเจือความตามใจที่ยากจะสังเกตเห็นอยู่หลายส่วน
“ผมสั่งอาหารตำรับบ้านไว้แล้ว เมื่อครู่ถามดูแล้ว น่าจะมาส่งในไม่ช้า เดี๋ยวพอกินมื้อเย็นเสร็จ ผมค่อยไปส่งเธอ”
เซี่ยหว่านซิงซุกตัวเข้าไปในอ้อมอกของเขา กลิ่นอายจาง ๆ บนตัวเขาอบอวลอยู่ตรงปลายจมูก ทำให้หัวใจของเธอสงบมั่นคงเป็นพิเศษ
เธอพยักหน้าเบา ๆ น้ำเสียงยังแหบพร่าเล็กน้อยเพราะเพิ่งตื่นนอน
“นอนพอแล้วค่ะ รู้สึกว่าทั่วทั้งตัวผ่อนคลายขึ้นเยอะเลย”