กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 143 เยี่ยมชมห้องของเขา
เซี่ยหว่านซิงพยักหน้า เก็บของขวัญอย่างระมัดระวัง แล้วจึงส่งต่อให้ลู่เฉิงหยวนช่วยเก็บรักษาไว้
รอยยิ้มบนใบหน้าจริงใจและสดใส ความประหม่าหยาดหยดสุดท้ายในใจพลันมลายหายไปจนสิ้น
บทสนทนาสัพเพเหระในห้องรับแขกยิ่งคุยก็ยิ่งออกรส เซี่ยหว่านซิงถูกโอบล้อมด้วยความอบอุ่นกระตือรือร้นของทุกคน ความเกร็งขัดเขินในตอนแรกค่อย ๆ จางหายไป รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยิ่งดูเป็นธรรมชาติมากขึ้นเรื่อย ๆ
ในตอนนั้นเอง คุณปู่ลู่เหลือบมองนาฬิกาแขวนผนัง แล้วเอ่ยปากขึ้นอย่างไม่รีบร้อน:
“ยายเฒ่า เวลาไม่เช้าแล้ว ทางป้าจางก็น่าจะเตรียมกับข้าวไว้เกือบเสร็จแล้ว พวกเราไปกินพลางคุยพลางเถอะ อย่าให้เด็ก ๆ ต้องหิวเลย”
“จริงด้วย ๆ กินข้าว กินข้าวกัน!”