กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 มีแรงบันดาลใจแล้ว
เธอเดินไปข้างที่นั่งประจำของตัวเอง วางกระเป๋าเป้ลง แล้วค่อย ๆ นำอุปกรณ์วาดภาพด้านในออกมาจัดวางทีละชิ้นอย่างระมัดระวัง
ขาตั้งวาดภาพไม้ถูกกางออกอย่างมั่นคง ขึงผืนผ้าใบว่างเปล่าไว้ด้านบนจนแน่นหนา
หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น เซี่ยหว่านซิงไม่ได้รีบร้อนลงแปรงวาด
แต่กลับลากเก้าอี้ตัวหนึ่งมานั่งลง หลับตา สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามปล่อยวางความคิดยุ่งเหยิงในหัวให้ว่างเปล่า
เธอไม่คิดอะไรทั้งสิ้น เพียงนิ่งซึมซับความสงบเงียบภายในห้องวาดภาพ
ฟังเสียงลมหายใจอันสม่ำเสมอของตัวเอง
ผ่านไปนานเท่าใดไม่รู้ ภาพกระจัดกระจายบางส่วนค่อย ๆ ผุดขึ้นมาในห้วงความคิด