กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 ไม่คิดว่าเซี่ยหว่านซิงเมาแล้วจะเป็นแบบนี้
ยามนี้เซี่ยหว่านซิงยังคงสะลึมสะลือ แววตาเหม่อลอย หลังจากถูกพยุงขึ้นมาก็ประคองตัวนั่งอยู่บนเตียงอย่างเลื่อนลอย
เธอจ้องมองลู่เฉิงหยวนตรงหน้านิ่งอยู่นาน จึงค่อย ๆ ยกมือขึ้นมาลูบไล้ใบหน้าของเขาอย่างแผ่วเบา
สายตาของเธอเจือแววหลงใหลอย่างงดงามไร้เดียงสา มุมปากยกยิ้มอย่างคนทึ่มทื่อ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความออดอ้อนน่าเอ็นดูปนเจ้าชู้
“เอ๊ะ หนุ่มน้อยบ้านไหนกันเนี่ย ทำไมหน้าตาหล่อเหลาขนาดนี้นะ”
เมื่อได้ยินดังนั้น ลู่เฉิงหยวนจึงยิ้มอย่างจนใจ พลางเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ผมเป็นคนของบ้านคุณ บ้านของคุณนั่นแหละ”
สิ้นเสียงพูด เขาก็ยื่นมือข้างหนึ่งไปจับมือน้อยที่ยังคง “ซุกซนก่อเรื่อง” อยู่บนใบหน้าของตนเบา ๆ