กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 วันหยุดผ่านไป ถึงเวลาเรียนแล้ว
การนอนหลับคราวนี้นับว่าสบายเป็นพิเศษ เซี่ยหว่านซิงหลับสนิทจนถึงเก้าโมงกว่าของวันรุ่งขึ้น จึงค่อย ๆ ลืมตาตื่นขึ้นมา
แสงแดดนอกหน้าต่างส่องลอดรอยแยกของผ้าม่านเข้ามาในห้อง ทาบทับลงบนเตียงอย่างอบอุ่น เธอพริบตาอย่างสะลึมสะลืออยู่นานทีเดียวกว่าสติจะแจ่มชัดขึ้นมาจริง ๆ
เธอยื่นมือไปควานหาโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะข้างเตียง พลันมองเห็นข้อความวีแชตที่ลู่เฉิงหยวนส่งมาเมื่อคืนในแวบเดียว
“คุณพักผ่อนให้เต็มที่นะ ตื่นแล้วค่อยส่งข้อความหาผม” มุมปากของเซี่ยหว่านซิงอดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้นบาง ๆ นิ้วมือรัวพิมพ์ลงบนหน้าจออย่างรวดเร็วเพื่อตอบกลับไปว่า
“หนูเพิ่งตื่นค่ะ~ คุณตื่นหรือยังคะ?”