เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 52 ความเร็วการเปลี่ยนสีหน้าของคุณนายผู้เฒ่า
ปลายสายโทรศัพท์ส่งเสียงหัวเราะลั่นอย่างไม่ปิดบังของหลินเวยเวยดังแว่วมา หัวเราะจนหอบหายใจไม่ทัน “ฮ่า ๆ ! ไม่จริงน่า! จะบังเอิญขนาดนั้นเลยเหรอ? ฉันแค่พูดเล่นลอย ๆ เองนะ!”
เธอหัวเราะจนพอใจแล้วจึงค่อยขยับเข้ามาใกล้โทรศัพท์มือถือ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้นอยากรู้อยากเห็น “รีบพูดรีบเล่ามาเลย! เขาได้ยินแล้วมีปฏิกิริยายังไงบ้าง? หน้าแดงไปเลยหรือเปล่า? หรือว่ายืนอึ้งค้างอยู่ตรงนั้น?”
“หลินเวยเวย!” เซี่ยหว่านซิงอายจนต้องยกมือปิดหน้า “เธอช่วยคิดเรื่องจริงจังเป็นงานเป็นการหน่อยได้ไหม! พวกเราก็แค่กินข้าวด้วยกันมื้อเดียวเท่านั้นเอง!”
หลินเวยเวยตบโต๊ะอย่างตื่นเต้น “ไว้คราวหน้าไปบ้านเขาอีกรอบนะ แต่งหน้าบาง ๆ พองาม แล้วกินมื้อค่ำใต้แสงเทียนสุดโรแมนติก จากนั้นก็ปล่อยเลยตามเลย…”