กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 โรงภาพยนตร์ส่วนตัว
พอกินข้าวเสร็จ เขาก็หยิบเสื้อนอกที่พาดอยู่บนพนักพิงเก้าอี้ขึ้นมา “เวลายังเช้าอยู่ ผมพาเธอไปที่แห่งหนึ่ง”
“ไปไหนเหรอคะ” เซี่ยหว่านซิงถามด้วยความอยากรู้
“ถึงแล้วก็รู้เอง” ลู่เฉิงหยวนอุบไว้ ตอนช่วยเปิดประตูรถให้เธอ เขาก็กำชับเป็นพิเศษว่า “ข้างนอกค่อนข้างหนาว คลุมเสื้อนอกของผมไว้สิ” เสื้อนอกของเขามีกลิ่นสนเฟอร์จาง ๆ คลุมอยู่บนตัวแล้วอบอุ่นมาก ทั้งยังหลงเหลืออุณหภูมิร่างกายของเขาอยู่
รถแล่นไปได้ราวครึ่งชั่วโมง ก็จอดลงหน้าคฤหาสน์อันเงียบสงบมิดชิดหลังหนึ่ง
ตรงประตูมีรปภ. พอเห็นรถของลู่เฉิงหยวนก็รีบปล่อยให้ผ่านเข้าไปทันที เซี่ยหว่านซิงประหลาดใจเล็กน้อย “ที่นี่คือ…”