เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 บอกกล่าวกับคุณปู่ของเธอ
ทั้งสองคนพูดคุยกันต่ออีกครู่หนึ่ง ลู่เฉิงหยวนจึงลุกขึ้นกล่าวลา เมื่อเดินมาถึงหน้าประตูห้องหนังสือและเห็นเซี่ยหว่านซิงยืนพิงเสาระเบียงอยู่ สายตาของเขาก็อ่อนโยนลงหลายส่วน “มารอผมตรงนี้เหรอ?”
“ค่ะ คุณแม่ให้หนูรอคุณ” เซี่ยหว่านซิงรีบยืดตัวตรง ไม่กล้าสบตาเขา “หนูเดินไปส่งคุณนะคะ”
ทั้งสองเดินเคียงข้างกันใต้ชายคาระเบียง หิมะหยุดตกแล้ว แสงแดดส่องลอดผ่านชั้นเมฆลงมา ทอดเงาเป็นลวดลายประปรายบนพื้น “อาหารในงานเลี้ยงวันเกิดทานถูกปากไหม?” ลู่เฉิงหยวนเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อนเพื่อทำลายความเงียบ
“ค่ะ อร่อยมากเลย โดยเฉพาะหัวสิงโตตุ๋นน้ำใสจานนั้น” เซี่ยหว่านซิงพยักหน้า พูดเสียงเบาว่า “พี่เฉิงหยวน ขอบคุณที่วันนี้ตั้งใจมานะคะ แล้วยังมอบจานฝนหมึกดีขนาดนี้ให้คุณปู่ด้วย”