กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 10 คำเตือนจากลู่เฉิงหยวน
เซี่ยเยี่ยนฉือนั่งลงบนเก้าอี้หน้าโต๊ะทำงาน ตัวแตะเบาะเพียงหนึ่งในสามส่วน สองมือวางบนหัวเข่าอย่างสำรวม
ผู้ช่วยเฉินเดินเข้ามาจากหน้าประตู รินชาเคี่ยวร้อนมาให้เขาหนึ่งถ้วย บนถ้วยกระเบื้องเคลือบสีขาวพิมพ์อักษรเรียบง่ายไว้ วางลงบนโต๊ะกลางกระจก ตัดกับกล่องผ้าไหมที่เขานำมาอย่างชัดเจน
“เอาของกลับไป”
ในที่สุดลู่เฉิงหยวนก็เอ่ยปาก สายตากวาดมองกล่องผ้าไหม น้ำเสียงไร้ระลอกคลื่นใด ๆ “ทางหน่วยงานมีกฎระเบียบอยู่ ทำไม่ได้”
หัวใจของเซี่ยเยี่ยนฉือพลันดิ่งลง รีบลุกขึ้นยืน “คุณลู่ นี่ไม่ใช่ของกำนัลครับ เป็นเพียงน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ของผมเท่านั้น คุณชอบอักษรวิจิตร สมุดคัดลายมือของเหวินเจิงหมิงชุดนี้ตกทอดมาในตระกูล มีที่มาถูกต้อง ไม่นับเป็นของล้ำค่าอะไร…”