กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 พายพิราบเงยหน้ามองดาว
กล้องยาสูบเคาะลงบนหัวของมัน เสียงของมันจึงหยุดชะงักลงในทันที
จิ่วซานซานเก็บเงาดำกลับเข้าไปในปากกาหมึกซึม ย่อตัวลงแล้วควักเศษชิ้นส่วนชิ้นนั้นออกมาจากอกของพ่อ
ซาดาโกะยืนอยู่ข้างชั้นวางของอีกด้าน แหงนหน้าเหม่อมองกระต่ายกระเบื้องด้านบนจนเคลิ้ม
ขาวเนียนอวบอ้วน ที่สำคัญที่สุดคือ หน้าตาเหมือนกับยางรัดผมที่เสี่ยวจิ่วให้มันมาก
“ทำไม ชอบเหรอ?”
มันหันกลับมา มองชิวหลานเซียงพลางพยักหน้า
ชิวหลานเซียงสูบควันไปคำหนึ่ง “ชอบก็ไม่ให้เธอหรอก นี่ของสะสมของฉัน”
ซาดาโกะก้มคอตกด้วยความผิดหวัง
เมื่อเห็นท่าทางหงอยเหงาของซาดาโกะ จิ่วซานซานก็นึกถึงภาพที่เห็นในสุญตาแห่งนั้นขึ้นมาในฉับพลัน