กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 ฉันไม่ได้ร้องไห้ เธอต้องระวังเขา
เมื่อเห็นว่าบรรยากาศเริ่มไม่ค่อยดีแล้ว จิ่วซานซานจึงเอ่ยปาก "ต้องเล่นสมจริงขนาดนี้เลยเหรอคะ"
เธอได้ยินเสียงหัวเราะที่มันสะกดกลั้นไว้ในลำคอ
"ก็เป็นผีเหมือนกันทั้งนั้น ทำเรื่องเกินเลยไปบ้างจะเป็นไรไป? ฉันไม่ได้จะทรมานเธอจนตายสักหน่อย..."
ดูท่าจะเจอเข้ากับผีไร้เหตุผลแถมยังลามกพรรค์นี้ซะแล้ว
จิ่วซานซานโยนกล่องข้าวออกไป มันตกลงบนโต๊ะอาหารอย่างมั่นคง
ความเคลื่อนไหวของเธอในครั้งนี้ดึงดูดผู้เล่นบนชั้นสองเข้าพอดี หญิงสาวทรงผมวูล์ฟคัตพาชายร่างกำยำหัวเกรียนปรากฏตัวขึ้นตรงโถงทางเดิน