กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 อารมณ์ที่ถูกบังคับให้มีอยู่, บะหมี่ถ้วยคือสัจธรรม
“ไปสิ ไปต่อสู้กันสิ ถึงตอนนั้นเธออย่าหนีไปล่ะ!”
ความอยากเอาชนะของมนุษย์ประหลาดพันผ้าลุกโชนขึ้นมา มันรีบเดินออกประตูโรงแรมไปก่อนจิ่วซานซาน
จิ่วซานซานคว้าอู๋ย่งเดินตามมันออกไปจากโรงแรมติด ๆ
ด้านนอกเป็นทุ่งหญ้าไร้ขอบเขต ปลายสุดเป็นป่าไม้เขียวชอุ่มหนาแน่น
เอ๊ะ? ฉากดันเจี้ยนนี้ทำกันลวก ๆ ขนาดนี้เลยเหรอ? โยนโรงแรมลงกลางทุ่งหญ้าตรง ๆ อย่างนั้นหรือ?
มนุษย์ประหลาดพันผ้าคว้าข้อมือเธอไว้ทันที
“ไม่ชอบมาพากล เธอบอกความจริงกับฉันมา เกิดอะไรขึ้น?”
จิ่วซานซานมองไปยังป่านั้น ราวกับเข้าใจอะไรบางอย่าง
“นั่นคือฉากของอีกดันเจี้ยนหนึ่งอย่างนั้นเหรอ?”