กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 77 ฉันกลายเป็นอสุรกายแบบไหนกันแน่
สายตาเริ่มแจ่มชัด ใบหน้าของหวังจื่อค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นตรงหน้า
หิวจัง
หิวมาก หิวมาก หิวมาก!
หิวมาก หิวมาก หิวมาก หิวมาก หิวมาก!!!
โลกในสายตาของเธอจางหายกลายเป็นขาวดำ ความรู้สึกหิวโหยที่ว่างเปล่าในกระเพาะกำลังปั่นป่วนอยู่ในร่างกายอย่างชัดเจน
สติสัมปชัญญะถูกเผาไหม้จนมอดไหม้ไปนานแล้ว ความเป็นมนุษย์ถูกลบเลือนไปจนหมดสิ้น
หลงเหลือเพียงเปลือกกายที่ว่างเปล่า ซึ่งถูกขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณการเอาตัวรอดเท่านั้น
“เสี่ยวจิ่ว? จิ่วซานซาน? เธอโอเคไหม?”