กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 60 ทำไมต้องเป็นฉันคนเดียวกันนะ
เงาดำที่เก็บเศษชิ้นส่วนที่ไม่สมบูรณ์ทั้งหมดจนครบลอยมาข้าง ๆ เธอ แล้ววางเศษชิ้นส่วนที่หลอมรวมเป็นชิ้นเดียวลงกลางฝ่ามือของเธอ
จิ่วซานซานกวัดแกว่งปากกาหมึกซึม แล้วเก็บพวกมันกลับไป
เธอเก็บปากกาหมึกซึมกลับเข้ากระเป๋า แล้วหันไปมองหนิงวั่ง
เขานอนอยู่บนพื้น หว่างคิ้วขมวดเป็นรอยย่นรูปตัวซวน เปลือกตาสั่นระริกไม่หยุด ปลายนิ้วซีดขาวเพราะออกแรงมากเกินไป
ชั่วพริบตา หน้าผากก็มีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาเต็มไปหมด ยั้วเยี้ย แล้วไหลลงตามขมับ
จิ่วซานซานย่อตัวลงข้าง ๆ เขา อย่างเบื่อ ๆ หยิบปากกาเลเซอร์ที่เก็บได้จากข้างทางขึ้นมาวาดรูปบนพื้น
“เขาจะผ่านไปได้ใช่ไหม ซือยี่ยน”