กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 45 ดันเจี้ยนมีชีวิต โรงเรียนอนุบาลทะเลาะกัน
จิ่วซานซานค้นความทรงจำทั้งหมดของตัวเอง สรุปสุดท้ายก็ยังเหมือนเดิม คือเธอจำไม่ได้เลย
“ฉันเดินละเมอหรือ? ฉันความจำเสื่อมหรือ? ฉันนอนไม่หลับกลางดึกแล้วว่างจนเอาปากกาหมึกซึมจิ้มตัวเอง???”
จิ่วซานซานตกใจสุดขีด
“เรียกเงาดำออกมาสิ พวกมันพูดไม่ได้ก็จริง แต่ถามให้มันยืนยันได้”
จิ่วซานซานสะบัดหยดหมึกออกมาหนึ่งหยด
เงาดำย่อตัวอยู่บนพื้น ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นจ้องเธอไม่กะพริบ
“ฉันถามหน่อยนะ ใครใช้เลือดหล่อเลี้ยงปากกาด้ามนี้?”
เงาดำยื่นกรงเล็บสีดำสนิทออกมา ชี้ไปที่จิ่วซานซาน
จิ่วซานซานเบิกตากว้าง “ฉัน???”