กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 นรกของแม่
จิ่วซานซานเห็นหนามและด้ายแดงกำลังจะพันรอบเงาดำนั้น ใจหนึ่งก็นึกหวั่น จึงดึงปากกาหมึกซึมสุดแรง
เงาดำที่เตรียมจะโจมตีเพื่อตัดหนามทิ้ง: “?”
จิ่วซานซานที่กำลังจ้องตากับเงาดำ: “!”
“ขอโทษทีขอโทษที ฉันตื่นเต้นไปหน่อยเลยดึงเธอเข้ามา ไม่รู้เลยว่าของสิ่งนี้จะดึงเธอได้ด้วย”
“ฉันไม่เข้าใจครับ พี่สาว”
“ทำไมพี่ถึงอยากไปจากที่นี่ล่ะครับ?”
จิ่วซานซานจะไปรู้ได้ยังไงกันเล่า!
“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง ฉันยังไม่มีความจำเลย ถ้าเธอช่วยกู้คืนความจำให้ฉัน เดี๋ยวฉันจะตอบให้”
เธอพูดพลางใช้นิ้วแตะไปที่ร่างของเงาดำ ราวกับจะทะลุผ่านไปได้