กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 เสื้อผ้าและความงามเป็นใบไม้สีเขียวของคุณ
สุดท้ายแล้ว หญิงผมเดรดล็อกกับพรรคพวกก็ถูกยั่วจนโมโหแล้วเดินจากไป
ก่อนไปก็ไม่ลืมขู่ทิ้งไว้อีกที
ฝ่ายลู่เวินเยว่ชินแล้ว ปัดผมหน้าม้าที่เลอะเพราะขยับตัวให้เข้าที่ มองไปรอบ ๆ อย่างพอใจ แล้วจึงหันมามองจิ่วซานซาน
“ไปกันเถอะ ไปห้องของฉันด้วยกันเลย!”
จิ่วซานซานพยักหน้ารัวไม่หยุด รีบเข็นรถเข็นทำความสะอาดตามหลังเธอไปติด ๆ
เด็กน้อยยืนอยู่ในห้องโถง ดวงตาคมเย็นจ้องมองแผ่นหลังของลู่เวินเยว่อย่างเงียบ ๆ
“มองอะไรน่ะ? อยากล่าเข่นฆ่าเธอหรือไง? งั้นเมื่อกี้ทำไมไม่ยกเปิ่นเปิ่นของแกให้เธอไปเลยล่ะ?”