กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 ยามราตรีมาเยือน จงหลับตา
จิ่วซานซานลืมตาขึ้น รู้สึกเพียงความเหนื่อยล้าทั่วทั้งร่าง
“ซี๊ด...”
เธอกุมหัวที่มึนงงปวดหนึบ สองตาเบิกโพลงมองผ้าห่มอย่างงง ๆ
ดูเหมือนเมื่อคืนจะฝันร้าย ฝันเห็น...
เธอเค้นสมองควานความทรงจำในหัวสุดฤทธิ์ แต่คิดอย่างไรก็นึกไม่ออก
ช่างมันเถอะ ลืมไปแล้ว คงเป็นแค่ฝันร้ายธรรมดา ๆ
คิดได้ดังนั้น เธอก็จะเปิดผ้าห่ม แขนที่ยกขึ้นกลับปวดแปลบจนเกือบร้องโหยหวนออกมา
เจ็บเจ็บเจ็บเจ็บเจ็บ!!
เธอจ้องรอยเขียวคล้ำเป็นผืนบนแขน สีหน้างุนงงเต็มที่