กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 แม่ ฉันคิดถึงแม่นิดหน่อยแล้ว
“ปล่อยฉันลงเถอะ ขอบใจนายมาก”
จิ่วซานซานลงมาจากหลังของเขา แล้วลูบติ่งหูเบา ๆ
“ซือยี่ยน ซือยี่ยน ได้เศษชิ้นส่วนมาครบแล้ว รอเคลียร์ภารกิจหลักเสร็จก็ออกไปได้เลย”
“รับทราบ ชิ ลู่เวินเยว่บอกว่า…เธอเก่งมาก”
พอพูดจบ ปลายสายฝั่งนั้นก็เงียบเสียงไปในชั่วพริบตา ไม่ว่าจิ่วซานซานจะพูดอะไรก็ไม่ยอมตอบอีกเลย
ช่างเถอะ อย่างไรเสียหลังจากนี้น่าจะไม่มีอันตรายอะไรแล้วกระมัง
จิ่วซานซานย่อตัวลงไปพยุงคนขับรถที่สลบอยู่บนพื้นขึ้นมา แล้วให้มันพิงไว้ใต้ต้นไม้
พอเธอหันกลับไป ก็ประสานสายตาเข้ากับซ่งควางล่างพอดี
เขาจ้องมองเธอเขม็ง ราวกับจะเผาร่างเธอให้เป็นรู