กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 ประกาศรุ่งเช้าที่นี่เลย
เมื่อมาถึงอาคารหอพักร้าง สิ่งปลูกสร้างแห่งนี้ก็ถูกฟันหายไปครึ่งหนึ่งแล้ว หลงเหลือไว้เพียงหลุมลึกสีดำทมิฬขนาดมหึมา
สายตาของจิ่วซานซานกวาดมองไปยังจุดนั้น นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าการมองเห็นในความมืดได้ชัดเจนมันช่างทรมานอะไรขนาดนี้
ภายในหลุมเกลื่อนกลาดไปด้วยก้อนเลือดสีแดงคล้ำ เศษเครื่องแก้วที่แตกกระจายทับถมอยู่บนอวัยวะมนุษย์นานาชนิด เลือดกึ่งแข็งตัวไหลคดเคี้ยวบนพื้นดินจนเกิดเป็นลวดลายประหลาด เนื้อเยื่อตับถูกบดบี้จนของเหลวสีเขียวเข้มซึมทะลัก เศษเนื้อคล้ายนิ้วมือกระจัดกระจายอยู่ตามผนังหลุม ยึดติดแน่นด้วยเศษเนื้อและเส้นใยประสาท
“อ้วก!!!”