กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
โจวเหนียนเสี่ยวได้ยินก็ชะงัก หยุดไปครู่หนึ่งกว่าจะพูดว่า “เธออยากเห็นฉันเลิกกันกับเขาขนาดนี้เลยหรือ”
สายลมพัดเอื่อย ๆ ปอยผมด้านหน้าของเธอปลิวตามลมราวกับปุยหลิว
ใบหน้าที่ยังมีชีวิตชีวาในยามปกติ บัดนี้ดูเคร่งขรึมอยู่บ้าง ลู่เซียวมองเห็นได้ว่าขอบตาของโจวเหนียนเสี่ยวแดงก่ำ
ไม่รู้ว่าเพราะโกรธหรือเพราะร้อนใจ
เขานิ่งเงียบไม่พูดอะไร
โจวเหนียนเสี่ยวสูดลมหายใจลึก พยายามทำให้ตัวเองสงบที่สุด “ลู่เซียว ขอบใจที่บอกเรื่องพวกนี้กับฉัน”
โจวเหนียนเสี่ยวเดินจากไปไกลแล้ว ลู่เซียวไม่ได้ตามไป
เขานึกถึงคำที่เธอเพิ่งพูด