กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันสีชาด
ผมของเธอทิ้งตัวนุ่มสลวยอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าขาวผ่องเล็กเรียวประณีต ราวกับขนมข้าวเหนียวนึ่งปั้นลูกกลมลูกหนึ่ง
ลู่เซียวเม้มริมฝีปาก ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาเผยรอยยิ้มบาง ๆ ออกมา
เขาก้าวเร็วเข้ามาข้างหน้า โจวเหนียนเสี่ยวได้ยินเสียงเคลื่อนไหว เงยหน้ามองลู่เซียว
ดวงตากลมดำสนิทบริสุทธิ์ราวไพฑูรย์
“เหนียนเสี่ยว คุณดื่มอะไร” ลู่เซียวก้มมองเครื่องดื่มที่โจวเหนียนเสี่ยวสั่ง แท้จริงแล้วกลับเป็นนมหนึ่งแก้ว
โจวเหนียนเสี่ยวอธิบาย “ดึกเกินไปแล้ว กลัวว่าดื่มกาแฟแล้วจะนอนไม่หลับ”
ลู่เซียวอือหนึ่งเสียง เขาโบกมือ สั่งกาแฟหนึ่งแก้ว
ยังเป็นกาแฟดำ
“พูดมาเถอะ” โจวเหนียนเสี่ยวเข้าประเด็นตรง